Boek

Jongeren kunnen gerust zijn. Hun leven zal niet saai zijn.

Want het is nog nooit zo spannend geweest: zien we onze mondiale beschaving instorten rond 2050 of weten we ons toch nog te redden?

Helaas, net nu we ze meest nodig hebben, falen ze. Onze politici beheersen bijna allemaal de kunst van de stilstand tot in de morbide perfectie. Daarom heerst er verontwaardiging in straten en op pleinen.

Het goede nieuws is dat er een generatie opkomt die dit niet langer pikt, van Griekse activisten, Occupy Wall Street, Shame betogers en WikiLeaks activisten tot Arabische demonstranten, verontwaardigde pleinbezetters in Spanje, en Chileens of Brits scholierenprotest.

Die verontwaardiging is schitterend omdat ze stimuleert tot verzet. Als dat samengaat met begrijpen van wat de wereld overkomt, met uitdenken van oplossingen en met nadenken over hoe we geweldloos moeten bewegen om die alternatieven te realiseren, is dat verzet onklopbaar en geraken we

van Verontwaardiging naar Verandering

Het is meteen de titel van dit boek dat graag vertelt hoe het anders én beter kan, samengebald in een utopisch en dus realistisch programma - want het is hoog tijd om te werken aan een menselijke samenleving met een sociaalecologische én democratische economie

Auteur Dirk Barrez was ruim 20 jaar tv-journalist en reportagemaker voor VRT en is nu hoofdredacteur / coördinator van de nieuwssite DeWereldMorgen.be en van PALA.be - die hij allebei (mee) oprichtte. Hij realiseerde documentaires als Het gezicht van de honger, Short Cuts of India en Argentinië, hoe een rijk land arm wordt, en is de auteur van de trilogie Ik wil niet sterven aan de XXste eeuw, De antwoorden van het antiglobalisme en Van eiland tot wereld. Appèl voor een menselijke samenleving - dit nieuwe boek 'van Verontwaardiging naar Verandering' bouwt verder op die trilogie

KLIK HIER om de inleiding van dit boek te lezen - de wereld is nog nooit zo spannend geweest

Wil u nog veel meer lezen over waar het naartoe moet met de wereld?
dan is er voor u Van eiland tot wereld - klik hier

Professor Tim Jackson stelt de noodzaak van economische groei ter discussie én wat het betekent welvarend te zijn. Hij biedt ons alternatieven om vol aan het leven deel te nemen zonder een beroep te hoeven doen op een onhoudbare accumulatie van materiële dingen.

Onze samenleving zit vast in een dilemma. We hebben enerzijds economische groei nodig om onze sociale zekerheid veilig te stellen. Anderzijds vragen we nu al meer van onze aarde dan ze kan dragen.

Dit dilemma vormt het vertrekpunt van het boek Prosperity without Growth van de Britse professor Tim Jackson. Zijn zoektocht naar het verzoenen van ons verlangen naar een goed leven met de beperkingen van een eindige planeet, levert niet enkel een boeiende vraagstelling op. Jackson geeft ook aan hoe we er uit geraken. Hij schotelt ons een nieuw economisch model voor dat ecologische investeringen en een groene diensteneconomie centraal stelt.

Tim Jackson is hoogleraar duurzame ontwikkeling aan de Universiteit van Surrey en directeur van de Research Group on Lifestyles, Values and Environment (resolve) aldaar. Sinds 2004 was hij Economics Commissioner van de Sustainable Development Commission (SDC), het onafhankelijke adviesorgaan van de regering van het Verenigd Koninkrijk. Tim Jackson was als zodanig de auteur van het opzienbarende SDC-rapport Prosperity without Growth?, dat nu is omgewerkt en uitgebreid tot het boek Welvaart zonder groei. Tim Jackson adviseert regeringen, de VN, EU, Wereldbank en OESO. Naast zijn academische werk is Tim Jackson een prijswinnende toneelschrijver met talrijke radiostukken voor de BBC op zijn naam. hardcover - 280 p.

De Beweging’. Dat is de troetelnaam van ACW, de koepel van christelijke werknemersorganisaties. Er gaat voor vriend en vijand iets magisch uit van die beweging. Duizenden Vlamingen zijn lid van één van haar organisaties, die tal van diensten verlenen aan de ‘achterban’. Als basisbeweging is ACW bovendien een belangrijke speler in het middenveld, tussen individu en beleid. Het zet strategische middelen in voor een rechtvaardiger samenleving.

Al meer dan 100 jaar wordt er rekening gehouden met ACW. Of wordt het verketterd. In de vorige eeuw werkte de beweging mee aan de ontvoogding van de arbeidersklasse. Vandaag legt ze nog steeds haar sociale agenda op de beleidstafel. Gezondheidszorg, intercultureel samenleven, klimaat, economische globalisering, armoedebestrijding, duurzame ontwikkeling, zelfs regeringsformaties… geen maatschappelijk gegeven, of ACW neemt openlijk standpunt in.

Kan ACW werkelijk wegen op het beleid? Wat is zijn macht? Zijn invloed? Zijn toekomst? Jan Renders, algemeen voorzitter, belicht het belang van het middenveld en de rol die ACW erin speelt.

Het algemene gevoel, met de ontregeling van het klimaat en een steeds meer falende economie, is dat de wereld een flinke wending moet maken om nog een beetje leefbaar te blijven. De maatregelen van regeringen en het bedrijfsleven blijken zeer ontoereikend.
De milieuactivist en -publicist van het eerste uur Willem Hoogendijk pleit al lang voor een kalmering van de economie. Door regionalisering en verduurzaming kan deze meer uit de greep van ht Grote Geld en in de handen van de mensen zelf komen.
Hoogendijk ziet een parallel met de opvattingen van Marx en Engels over het destructief worden van de productiekrachten. De onmachtigen (toen de arbeiders) moesten dan de productiekrachten overnemen van de bourgeoisie en deze zo veranderen en toepassen dat het voortbestaan van de mensen zeker werd gesteld.
Dit boek biedt een frisse en verrassende kijk op ecologie en economie en biedt, naast ernstige waarschuwingen, concrete oplossingen en een hoopvol perspectief.

Israël-Palestina roept vele associaties op: Exodus, Sabra en Chatilla, intifada, de Muur, zelfmoordterrorisme, 1967, tweestatenoplossing, Joodse kolonisten en Palestijnse vluchtelingen, davidster en hakenkruis, zionisme en antisemitisme. Vele diplomaten en Amerikaanse presidenten hebben hun tanden stukgebeten op wat allicht het diepst  gewortelde confl ict is van de 20ste én 21ste eeuw. Ook in Vlaanderen beroert dit confl ict de gemoederen.
Ludo Abicht en André Gantman hebben heel wat gemeen. Een familiale en persoonlijke Joodse ‘connectie', vrijzinnig, Antwerpenaar, Vlaamsgezind. En toch staan ze ook lijnrecht tegenover elkaar. Marxistisch fi losoof versus liberaal vrijdenker. Pro Palestina versus pro Israël. En toch willen ze allebei een verstandige en vredelievende oplossing voor het confl ict in het land dat hen beiden zo na aan het hart ligt.
Abicht en Gantman overlopen chronologisch de geschiedenis van het confl ict. Van de bijbelse tijden tot de opbouw van de staat Israël. Tot 1967 vinden beide polemisten elkaar in de geschiedenis van Israël, de Joodse diaspora en de Holocaust. Maar vanaf de Zesdaagse Oorlog in 1967 wijken hun standpunten steeds verder uiteen. Abicht eist het recht op een Palestijnse staat. Gantman eist het recht op de erkenning van de staat Israël. Toch doen ze samen een voorstel om een oplossing uit te tekenen, haalbaar voor zowel Israël als Palestina.