Burundi

Officieel heerst er vrede in de regio van de Grote Meren. Congo hield vorig jaar verkiezingen na een turbulente periode van tien jaar waarbij naar schatting vier miljoen mensen omkwamen. De Burundezen hadden al een jaar eerder een moeizame overgangsperiode afgesloten met verkiezingen. En Rwanda experimenteert met het gacaca-systeem voor de berechting van duizenden genocideverdachten. Maar iedereen weet dat de vrede in de regio heel broos is. In het oosten van Congo gaat het de laatste weken veeleer de verkeerde kant uit. Kan de strijd tegen de straffeloosheid van oorlogsmisdaden een voldoende voorwaarde scheppen voor een duurzame vrede?

Een delegatie van juridische experts van de Verenigde Naties, o.l.v. vice-secretaris-generaal Michel Nicolas, is deze week op bezoek in Burundi. Ze zal er besprekingen voeren met de Burundese regering over de praktische organisatie van een ‘Waarheids- en Verzoeningscommissie’ en het juridische kader helpen scheppen dat nodig is voor de oprichting een speciale strafrechtbank die zal oordelen over oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Burundi heeft sinds vorig jaar een democratisch verkozen regering en president. Daarmee kwam een einde aan 12 jaar van burgeroorlog waarin meer dan 300.000 mensen omkwamen. Lokale mensenrechtenbewegingen, hierin gesteund door o.a.

Vele Afrikaanse landen hebben hun diaspora, inwoners die elders in de wereld leven en werken. Neem Burundi, een land in Centraal-Afrika met een ongemakkelijk verleden.